IV. PARTE CEA FIN DE TEMPADA NO COLMEAR

Comenzamos o video ala onde deixamos o anterior, co segundo intento da lambada, asumindo a voz cantante o seu autor Casicoro pra finalizar ca entrega dun premio a Tarrio. O non coincidir as versions foi dificil de acoplar a musica a letra e ainda que o noso titan teuton lle votara a culpa o disco, simplemente foi un error de version.

Rematada a primeira proposta de himno continuaria a entrega de premios tocandolle o representante da defensa e do ataque. Septimo o Kaiser Carlos e cuarto noso pichichi a Avispa Marce.

PINCHAR EN MAIS INFORMACION

A referencia defensa/ataque levoume a facer alusion aos tempos de futsal onde Marco dende a retaguardia subia o balon ata rematar a porta. Pero o home tardou tempo en darse conta de que seria o primeiro en recibir a camiseta verde conmemorativa, que deste modo se presentaba ao publico. Sin descanso outro veterano que deixara o equipo o ano anterior tamen seria agasallado con tal detalle. Este por contra non esperou nin siquera a decir o seu nome, senon que xa estaba ali presto a recibir o galardon. Non foi ningun misterio, en cambio o seguinte si que provocou a confusion. E eso que din tres pistas. Pelo,  Casco e         buf buf. Ata ese dato final moitos dubidaban pero ese sonido caracteristico o delatou. A locomotora John para sorpresa xeneralizada non recibiria a consabida botelliña senon un despertador en referencia o seus retrasos os partidos. Quedou quinto.

Gran ovacion pra nosa reporteira especial, Mar Carboneros que recibiria a version da camiseta pero en negro. Algun xa comentaba que lle gustaba e ia pedila. De parella tocaballe outro melenas, o fichaxe nocturno, precipitado de inverno, apadriñado polo todopoderoso Casi. Chayan. Y con el llego el escandalo. "Wie gewonnen, so zerronen" dito aleman que ben a decir asi como ganado asi perdido. O premio foi o chao nunha mala coordinacion. Empezou tarde pero finalizou terceiro, tamen culpa do padriño cos seus multiples ordenadores. 

Chayanne e mar so nos podia levar a segunda cancion da noite, unha version inedita que escribira Suso en relacion as mulleres dos xogadores. O estribillo saiu bastante ben e o principio tamen pero despois as mulleres non diron cantado deseguido tomando o relevo o Suso. Texto co cal algunha das presentes se identificou, gustandolle e apoyandoo pra o himno.

Rematada a segunda cancion tocarialle o turno o noso home de Santiago, Juancar que sentindo os cores bicaba o escudo. Saia enton o oitavo clasificado, pra desconcerto dos presentes que esperaban unha entrega de premios ordenada, que recaeria no noso agente especial e secretario da xunta Javigal. Premio mais grande, e decir a botella mais grande, recibiria Jose Luis en representacion do gañador do MXP Ruben que por motivos familiares non poidera asistir.

Pra conclui a ultima camiseta foi pra noso cantautor preferido Suso, co cal afrontabamos a terceira cancion da noite, o Pardao. Dificil foi de cantala xa que non estabamos ben compenetrados e a porriba a grabacion non foi boa. Pero sobre todo no estribillo onde berra Axou bordouno. Un abrazo e as miñas felicitacions polo traballo realizado. O himno esta ainda vivo e podemos grabar algunha version mais. Probablemente foi culpa da falta da guitarra ou da peluca.

Termina o video ca entrega do ultimo premio a Tarrio como alma mater do conxunto, e fin da gala.......pur que? pur que? Final ou non. 

Continuara...............................

AS FOTOS:

A entrega de premios fixose dificultosa o ter que pasar pegados a parede e estar algo bloqueados, noso Kaiser Carlos contento co premio e con gañas de botarlle un grolo.

A Avispa e pichichi desta tempada Marce lonxe ainda dos cen goles do irmao, continuaria a partir de aqui ca grabacion tomando o relevo do irmao. Finalizaria cuarto no MXP.

Ambos premiados comparando as botellas que non se diferinciaria en nada, agas no tamaño e algunhas nas formas. De todas formas o liquido e do millor licor.

Un Marco despistado tardou en percatarse de que estaba sendo nomeado, ao estar enfrascado nunha conversa. Polo contrario o noso amigo Xocas xa estaba ali berrando, polemizando no seu estilo pra facerse co galardon.

Curiosidade no regalo pra John, que, ollo, non era unha botella, senon un despertador pra que a tempada que ven non chegue tarde os partidos. A sua nominacion foi a mais misteriosa incluso dando tres pistas.

Deslumbrante a camiseta en negro, pra unha raiña da camara. A nosa Mar Carboneros recibiu unha merecida e ampla ovacion. Queria representar a escena do Casillas no mundial cando lle din o bico, pero penso que non o fixen moi ben, a xente non se percatou do detalle e pedianme "con lengua". Co seco que estaba deberia ter a lingua aspera coma a dun gato, e non seria grato.

Tiña que ser el, o ultimo en chegar o equipo. Penso que o pasou fenomenal e logo nos viños ainda seguia con ritmo. Non deu atrapado ben a botella e ala foi polo rio abaixo. Pero eso non foi motivo de desanimo el estaba contento e agradecido igual. Y por cuatro años.

Mar aguantando da botella rota mentras viña a limpeza e Chayan tirando de discurso, satisfeito co seu tercer posto e, como iba a ser de outra forma, os 69 puntos.

Encantado ca sua camiseta non dubidou en bicar o escudo, o noso Juancar, Axouxo de pro, aunque ultimamente pouco se deixe ver polos campos. Moito lle gustou a version en negro e xa na cea anticipaba a sua vontade de mercar unha, que de feito cumpliu.

Agente especial Javigal, e flamante secretario da Asociacion que esta en fase de fundacion obtivo a oitava posicion. Mal momento xa que nesta epoca ten moito choio pero estamos nelo.

Como representante do gañador do MXP Ruben, recibiria en ausencia sua o premio, a botella mais grande e con grifo noso querido Jose Luis. Esqueceume de decir a Ruben que perdia algo polo bico, ten cuidado e bebe pronto o licor senon te quedaras sin el.

Casicoro e o pincha Suso preparados pra o Pardao. Non saiu como esperaba pero sin ensayar e faltando peluca e guitarra non e o mesmo. De todas formas sousi o berro de guerra saiuche practicamente perfecto. O importante e divertirse.

Finalizamos os premios ca entrega da ultima botella o Alma Mater do equipo, Delegado, Tesoreiro e casi Presidente da Asociacion, que o final son eu xa que non e necesario o cargo de Vice. Asi que eu presi e Tarrio tesoreiro sendo o secretario Javigal.